Histogramgenerator

Hoe het werkt

Klassenbreedte = (max − min) ÷ aantal klassen · standaard aantal klassen = ⌈log₂ n⌉ + 1 (Sturges)

Een gemiddelde vertelt je waar een reeks getallen ligt; een histogram vertelt je hoe die eruitziet. Twee datasets met hetzelfde gemiddelde kunnen een strakke cluster zijn en twee ver uit elkaar liggende bulten, en maar één daarvan is een bedrijf waarop je kunt plannen. Het aantal klassen staat standaard op de regel van Sturges — dezelfde die spreadsheets gebruiken, zodat de vorm overeenkomt met wat je in Excel zou krijgen — en blijft aanpasbaar, want de klassenbreedte verandert wat een histogram lijkt te zeggen, en een tool die stilzwijgend kiest verbergt zijn meest bepalende instelling.

Deze tool draait volledig in je browser. Niets van wat je typt wordt naar een server gestuurd, opgeslagen of gelogd.

Veelgestelde vragen

Hoeveel klassen moet ik gebruiken?

Begin bij het voorstel en schuif ervandaan. Te weinig verbergt structuur — twee pieken smelten samen tot één bult; te veel maakt van de grafiek ruis waarin elke staaf één of twee waarden is. Verandert de vorm van karakter terwijl je schuift, dan heb je waarschijnlijk te weinig data voor een hard antwoord.

Waar komt de grootste waarde terecht?

In de laatste klasse. Klassen zijn halfopen — een waarde die gelijk is aan een grens valt in de bovenste klasse — behalve de laatste, die aan de bovenkant gesloten is zodat het maximum niet uit zijn eigen histogram valt. Die verschuiving met één is hier de klassieke fout en je ziet hem pas als je de aantallen optelt.

Wordt mijn data geüpload?

Nee. De getallen worden in je browser gelezen en ingedeeld en er wordt geen verzoek verstuurd. Sluit je het tabblad, dan bestaat er nergens meer iets van.